تکنیک های مختلف ارشه کشی در ساز های زهی ارشه ای
Collegno کله نیو : اجرا با چوب آرشه.صدای حاصله خشک و تق تق مانند است. Martellato مارتلاتو : چکشی-بریده بریده-با شدت و جدا جدا-ضربه با سر آرشه.نوعی استکاتو خشک و مقطع. Picchiettato پیکیتاتو : مقطع-جدا
با ضربه های کوچک-نیش زدن-گزیدن.اجرای گروهی از نت های سریع و دتاشه در
آرشه ی واحد.نوعی استکاتو که معمولا در آرشه ی چپ استفاده می شود. Saltellato-Sautille سالتلاتو-سوتیه : پریده-اجرای اصوات با استفاده از جهش آرشه.معمولا از وسط آرشه استفاده می شود.غالبا در پاساژهای سریع استفاده می شود. Gettato جتاتو : پرتاب کردن-انداختن-ناگهانی.اجرای دو یا چند صدا با استفاده از جهش آرشه در قسمت فوقانی آن. Ponticello-Sul ponticello پونتی چلو-سول پونتی چلو : اجرای آرشه نزدیک خرک.صدای حاصله کیفیت فلزی و فش فش دارد.در پاساژهای سریع بیشتر و در صداهای طولانی کم تر استفاده می شود. Tastiera-Sulla tastiera تاستی یرا-سولا تاستی یرا : اجرای آرشه نزدیک گریف.صدای حاصله ملایم و لطیف است. Pizzicato پیتزی کاتو : اجرای اصوات بدون استفاده از آرشه و توسط زخمه زدن با انگشت بر سیم. Flageolet فلاژوله : اجرای اصوات به طور خیلی ملایم با استفاده از فشار آرام بر آرشه.مشخص کننده ی صداهای هارمونیک Staccato استکاتو : جدا-سوا-ناپیوسته(در مقابل لگاتو).استفاده از بخش کوچکی از آرشه.چگونگی استفاده از طول آرشه به سرعت استکاتو بستگی دارد. Legato لگاتو : پیوسته-متحد-متصل(در مقابل استکاتو).اجرای اصوات مختلف در آرشه ی واحد. Tremolo ترمولو : لرزیدن-لرزاندن-تکرار سریع صدا یا اصوات واحد با استفاده از تعویض سریغ آرشه در دو جهت. Glissando گلیساندو : لغزیدن-لغزاندن-سراندن-لیزدادن.طی کردن فاصله ی میان دو صدای مجاور یا غیرمجاور به طریقه ی سر خوردن روی فرکانس یا صداهای میانی. Alla punta-A punta darco-A la pointe آلاپونتا-آپونتا د آرکو-الا پوانت : اجرا در قسمت بالایی آرشه.صدای حاصله ملایم است. Altallone-Au talon آلتالونه-اتالون : اجرا در قسمت پایینی آرشه.صدای حاصله خشن و انرژیک است. Detache دتاشه : تعویض نسبتا سریع تقریبا همه ی طول آرشه با بهره گیری از فشار یکسان در آرشه. Alla corda آلا کوردا : مشخص کردن دقیق هر صدا بدون آن که سفت اجرا شود.ارزش صدا در طول تمام آرشه حفظ می شود. Separetto سپارتو : مشخص کردن اصوات به طوری که وصل باشند.

موجهای عرضی که اصطلاحا آنرا "فر" می نامند، یکی دیگر از معیارهایی است
که معمولا مورد توجه علاقمندان به ویولون قرار میگیرد. این عامل زیبا روی
چوب افرا که در برخی دیگر از چوبها قرار دارد، به شکل توده های تیره رنگی
است که به لحاظ نژادی و اقلیمی در یک درخت به وجود می آید؛ بعضی از این
فرها و یا موجها با ضخامتهای زیاد و بعضی دیگر نازکتر و یا تعدادی بیشتر
هستند که می تواند موقعیتی بسیار عمیق و بارز و معین داشته باشد و همچنین
می تواند سطحی و تا حدی خفیف نمایان شود.



